Zelfreflectie en studiekeuze

Gelukkig na(ar) school

Augustus 2000. 17 jaar, een HAVO-diploma in the pocket en geen idee wat ik ga doen. Tsja, doorstuderen. Een andere optie was er niet. Gelukkig vond ik leren leuk en zag ik er niet tegenop om er nog 4 jaar tegenaan te gaan. Maar wat moest ik in godsnaam gaan doen?

Wie ben ik?

Afgaande op waar ik goed in was (economie en talen) ben ik begonnen aan de Hogeschool voor Toerisme en Verkeer. Mijn belangrijkste argument was dat ik, en mijn moeder ook overigens, een goed gevoel had bij de open dag. Het was leuk georganiseerd en ik voelde me er thuis. Oke, de NHTV, dat moest hem zijn. Dat deze studie het niet was voor mij, werd vrij snel duidelijk. Opgeven kwam niet voor in mijn woordenboek dus doorbikkelen maar. Na het behalen van deze HBO studie belandde ik in Utrecht, waar ik de studie Sociologie binnen twee jaar heb afgerond. Waarom ik dit ging studeren heeft niemand mij ooit gevraagd. Voor mij was de reden simpel. Ik wilde nog niet gaan werken en deze studie mocht ik verkort volgen.

Wat kan ik?

In 2007 was ik, met 23 jaar, klaar. Twee mooie diploma’s op zak. maar een enkel benul over wie ik was, wat ik belangrijk vond en waar ik naartoe aan het werken was al die jaren, dat had ik niet. Met mijn bul op zak ben ik begonnen op de arbeidsmarkt. Diverse banen in een aantal richtingen heb ik gehad. Arbeidsmarktanalist, HRM adviseur binnen het Rijk en ook Organisatieadiviseur bij een kleine profit organisatie. Nee, dit was het allemaal niet helemaal. Pas bij mijn laatste werkgever ben ik eens goed wakker geschud. Wie ben je nou, waar sta je voor en wat wil je bereiken. Ga daar eens over nadenken, onder de kerstboom. Dat heb ik gedaan en ik heb knopen doorgehakt en stapjes gezet.

Om een lang verhaal kort te maken. Ik zit op mijn plek nu maar ik zie (als 30 plusser) veel, heel veel leeftijdgenoten nog steeds worstelen met hun vraag over wat ze willen, waar ze goed in zijn en wat ze willen bereiken. En met een eigen huis en dito lasten, plus (vaak) de verantwoordelijkheid voor 1 of meerdere kinderen, komen die vragen op een lastig moment en schuiven we die vragen weg, omdat we simpelweg andere prioriteiten hebben.

Leer jezelf kennen, het liefst zo vroeg mogelijk

Daarom ben ik heel blij dat ik met Studierevolutie juist diegene op weg kan helpen die nog voor hun spitsuur levensfase staan. Alle deuren staan nog wagenwijd open, maar begin alsjeblieft niet met een studie omdat de open dag zo goed georganiseerd was, of een ander discutabel argument. Ga in gesprek! Met jezelf, met een professional en besteedt aandacht aan de loopbaanvragen die we allemaal wel kennen. Wie ben ik, wat kan ik, wat wil ik, wat vind ik belangrijk en wat wil ik bereiken.

En mocht jij als lezer wel in de spitsuurfase zitten, of zelfs al verder zijn in je loopbaan en leven en ook een antwoord willen vinden om deze vragen, klop gerust aan!